Ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης, μέλος του Συλλόγου Στήριξης ΑμεΑ Νότιας Κρήτης «Το Μέλλον», μίλησε στο «Πάμε αέρα» με τον Θάνο Κορομπύλια για τη σωστή συλλογή καπακιών, τον εθελοντισμό και τον σεβασμό στην αναπηρία
Ο Μιχάλης Λεμονής έχει συνδέσει το όνομά του με την προσπάθεια συλλογής καπακιών στον Άγιο Νικόλαο. Ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης, μέλος του Συλλόγου Στήριξης ΑμεΑ Νότιας Κρήτης «Το Μέλλον», εξηγεί στο «Πάμε αέρα» πώς πρέπει να γίνεται σωστά η συλλογή και πού συγκεντρώνονται πλέον τα καπάκια.
Ο Μιχάλης Λεμονής είναι γνωστός στον Άγιο Νικόλαο για την προσπάθειά του στον αθλητισμό, με τη συμμετοχή του στο μπότσια, αλλά και για την πρωτοβουλία του να κινητοποιεί τον κόσμο στη συλλογή πλαστικών καπακιών, με στόχο τη στήριξη ανθρώπων με αναπηρία.

Μια απλή καθημερινή κίνηση μπορεί να αποκτήσει πραγματική αξία, αρκεί να γίνεται σωστά. Η συλλογή πλαστικών καπακιών αποτελεί μία από τις δράσεις του Συλλόγου Στήριξης ΑμεΑ Νότιας Κρήτης «Το Μέλλον» και η συμμετοχή των πολιτών μπορεί να ενισχύσει ουσιαστικά το έργο του. Υπάρχει, όμως, μια σημαντική λεπτομέρεια: δεν είναι όλα τα καπάκια κατάλληλα για συλλογή.
Αυτό ήταν ένα από τα βασικά μηνύματα που έστειλε ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης, μέλος του συλλόγου, μιλώντας στην πρωινή ενημερωτική εκπομπή «Πάμε αέρα» με τον Θάνο Κορομπύλια,
Μάλιστα, όπως ανέφερε, τα καπάκια που συγκεντρώνονται στο πλαίσιο της δράσης του συλλόγου οδηγούνται πλέον στο εργοστάσιο αναψυκτικών Φλωράλ στον Άγιο Νικόλαο, δίνοντας τη δυνατότητα στους κατοίκους της περιοχής να συμμετέχουν πιο άμεσα στην προσπάθεια.
Ποια καπάκια συλλέγουμε και ποια πρέπει να μένουν έξω
Ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στη σωστή διαλογή, καθώς ένα λάθος μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα στην αξιοποίηση της ποσότητας που συγκεντρώνεται.
Σύμφωνα με τις οδηγίες που έδωσε στη συνέντευξη, συλλέγονται πλαστικά καπάκια από μπουκάλια νερού και αναψυκτικών, καθώς και από συσκευασίες τροφίμων που είναι κατάλληλες για τη συγκεκριμένη διαδικασία.
Αντίθετα, δεν πρέπει να μπαίνουν στη συλλογή:
- Μεταλλικά καπάκια, όπως αυτά από μπουκάλια μπίρας.
- Καπάκια από καθαριστικά και καλλυντικά.
- Καπάκια από συσκευασίες υγρών καυσίμων.
- Μεταλλικά αντικείμενα ή άλλα υλικά που δεν είναι κατάλληλα για την επεξεργασία.
Όπως εξήγησε, τα ακατάλληλα υλικά μπορεί να απορριφθούν από το εργοστάσιο ή, εάν αναμειχθούν με το υπόλοιπο υλικό, να καταστήσουν προβληματική ακόμη και μια μεγάλη ποσότητα καπακιών.
Η σωστή κίνηση ξεκινά από το σπίτι: κρατάμε ένα σακουλάκι για τα κατάλληλα πλαστικά καπάκια, τα διαχωρίζουμε προσεκτικά και στη συνέχεια τα παραδίδουμε στα σημεία συλλογής.
Τα καπάκια δεν σημαίνουν πλέον απαραίτητα αναπηρικό αμαξίδιο
Μια διαδεδομένη αντίληψη είναι ότι τα καπάκια συγκεντρώνονται αποκλειστικά για να αγοραστούν αναπηρικά αμαξίδια. Ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης διευκρίνισε ότι η σημερινή δράση του συλλόγου έχει ευρύτερο σκοπό.
Όπως ανέφερε, η αξιοποίηση των καπακιών αποφέρει ένα μικρό αλλά χρήσιμο έσοδο για τον σύλλογο, το οποίο μπορεί να συμβάλει στην κάλυψη αναγκών και στην υποστήριξη δράσεων για τα άτομα με αναπηρία.
Στο πλαίσιο αυτό, ο σύλλογος υλοποιεί δραστηριότητες που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με τη λογοθεραπεία, την εργοθεραπεία και την ευρύτερη υποστήριξη των ανθρώπων που έχουν ανάγκη.
Επομένως, η συλλογή δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια προσπάθεια που οδηγεί αποκλειστικά στην αγορά συγκεκριμένου εξοπλισμού. Είναι ένας τρόπος ενίσχυσης του έργου ενός φορέα που δραστηριοποιείται για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με αναπηρία.
«Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν θέλουν λύπηση, θέλουν σεβασμό»
Πέρα από τα καπάκια, η συζήτηση στην εκπομπή «Πάμε αέρα» ανέδειξε ένα ζήτημα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία: τον σεβασμό στην καθημερινότητα.
Ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης υπογράμμισε ότι τα άτομα με αναπηρία είναι ισότιμα μέλη της κοινωνίας και δεν ζητούν λύπηση, αλλά σεβασμό και ίσες δυνατότητες συμμετοχής.
Αυτό σημαίνει να μην εμποδίζουμε τις προσβάσεις και τις ράμπες, να μην καταλαμβάνουμε τις θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ και να αντιλαμβανόμαστε ότι η προσβασιμότητα δεν είναι μια τυπική υποχρέωση, αλλά βασική προϋπόθεση για μια πόλη που χωρά όλους τους ανθρώπους.
Στη συνέντευξη έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στον Μιχάλη Λεμονή, γνωστό για την προσπάθειά του στον αθλητισμό και ειδικότερα στο μπότσια, αλλά και για την πρωτοβουλία συλλογής καπακιών που έχει αναπτύξει στον Άγιο Νικόλαο.
Το έργο του συλλόγου «Το Μέλλον»
Ο Σύλλογος Στήριξης ΑμεΑ Νότιας Κρήτης «Το Μέλλον» έχει έδρα στη Φανερωμένη, στην περιοχή της Μεσαράς, και, όπως ανέφερε ο π. Νικόλαος Τσαγκαράκης, δραστηριοποιείται από το 2007.
Στη συνέντευξη περιγράφηκε επίσης η λειτουργία ενός προσβάσιμου χώρου στην περιοχή Αφραθιά, ο οποίος μπορεί να φιλοξενεί σχολεία, συλλόγους και επισκέπτες για δραστηριότητες, άθληση και αναψυχή.
Η προσπάθεια στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εθελοντισμό και στη συμμετοχή ανθρώπων που διαθέτουν τον χρόνο και τις δυνάμεις τους για να ενισχύσουν το έργο του συλλόγου.
Όπως χαρακτηριστικά είπε ο π. Νικόλαος, ο ίδιος προσφέρει δύο χέρια, δύο μάτια και δύο πόδια. Μια απλή περιγραφή που αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την εθελοντική προσφορά: ως καθημερινή πράξη συμμετοχής και αλληλεγγύης.
Μια μικρή συνήθεια με ουσιαστικό αποτέλεσμα
Η συλλογή καπακιών δεν απαιτεί κόπο ή ιδιαίτερο κόστος. Απαιτεί, όμως, συνέπεια και σωστή ενημέρωση. Ένα σακουλάκι στο σπίτι ή στον επαγγελματικό χώρο, με αποκλειστικά τα κατάλληλα πλαστικά καπάκια, μπορεί να γίνει μέρος μιας συλλογικής προσπάθειας.
Με τη συγκέντρωσή τους στο εργοστάσιο αναψυκτικών Φλωράλ στον Άγιο Νικόλαο, οι πολίτες της περιοχής έχουν έναν ακόμη λόγο να συμμετέχουν οργανωμένα στη δράση.
Το σημαντικότερο, ωστόσο, παραμένει το μήνυμα που αναδείχθηκε μέσα από τη συζήτηση: η στήριξη των ατόμων με αναπηρία δεν περιορίζεται σε μια σακούλα με καπάκια. Αποδεικνύεται καθημερινά με τον σεβασμό, την προσβασιμότητα, την ισότιμη συμμετοχή και την έμπρακτη αλληλεγγύη.